** ครัยเล่น hi5 เข้ามาเร๊ย ย <<ใช้อ้างอิง

** เอนทรี่นี้ Private Zone 

ก่อนอื่น . . ไม่รู้ว่าเพราะตัวเองเริ่มจุดประกายหรือเปล่า ที่ไปทิ้งข้อความไว้อย่างนั้น

ทำให้เจ้าของกระทู้โดนไปอีกหลายหมัด จากหลายๆคน

แต่ก็ช่างมันเถอะ อย่างน้อยก็ได้รู้ว่ามีคนหลายคนคิดเหมือนกัน

. . มันก็ไม่ใช่ว่าูอู๋จะพิมพ์หรือใช้ภาษาไทยแท้ดั้งเดิมตลอดอ่ะนะคะ 

เชื่อว่าตัวอู๋เองก็คงมีหลุดๆมาบ้างอยู่เหมือนกัน ไอ้พวกใช้เลียนเสียง

อย่างเช่น อ๊ากกกก แอ๊กกก ไปเปิดพจนากุกรมมันก็ไม่มี -*-

แต่ก่อนที่การใช้ภาษาแบบนี้มันยังไม่แพร่หลาย อู๋ก็เคยใช้นะคำว่า"นู๋"อย่างนี้อ่ะคะ

แต่เลิกใช้ไปนานแล้ว จำนวนครั้งที่ใช้ก็นับได้ ที่เลิกใช้ไม่ใช้เพราะอะไร

แต่เพราะว่ามันพิมพ์ยาก!!!

ใครบอกว่าภาษาวิบัติพิมพ์ง่ายกว่า ขอเถียงหัวชนฝาชนกำแพง

พิมพ์ยากชะมัดเลยค่ะพี่น้อง .... ถามว่ามันยากยังไง

ก็คงเพราะว่าเคยชินกับภาษาไทยที่ต้องเขียนส่งอาจารย์ละมั้งคะ

คิดยังไงก็พิมพ์ออกมาอย่างนั้น พออยากจะลองเปลี่ยนมาเป็นภาษาวิบัติ

"ครายบอกว่าพาสาวิบาดพิมง่ายกว่า ขอเถียงหัวโชนฝราโชนกรรมเพงเรย"

^ อีประโยคข้างบน ใช้เวลานานมากกว่าจะพิมพ์ออกมาได้

เมื่อเทียบกับความเร็วปกติในการพิมพ์ของอู๋

ความรู้สึกที่พิมพ์ประโยคในลักษณะที่ใช้ภาษาแบบนี้ มันจะมีความรู้สึกว่าต้องคิด

,,,เฮ้ยกูต้องพิมพ์ว่าอะไรดีว่ะ จะได้เสียงออกมาคล้่ายๆคำที่จะสื่อ แล้วได้อารมณ์คิขุไปในตัว กูเครียดนะโว้ย,,

อารมณ์อู๋เป็นอย่างนี้เลย เครียดเวลาพิมพ์ มันเหมือนต้องมีการมากลัี่นกรองหลายชั้นหลายขั้นตอน

.

แต่ก็ไม่รู้ว่าคนที่พิมพ์เป็นประจำจะรู้สึกยังไง หรืออาจจะเชยๆ ไม่เครียดก็เป็นได้

อู๋ก็ไม่รู้เหมือนกัน เกินความสามารถของอู๋ที่จะไปคาดเดาความคิดคนอื่น 

.

ในความคิดของอู๋ แนวคิดคำจำกัดความของคำว่าภาษาวิบัติ ก็คงไม่เหมือนคนอื่นเท่าไหร่ (รึเปล่า)

อู๋คิดว่าภาษาวิบัติจะเป็นภาษาที่ส่อให้เห็นถึงเจตนาของผู้เขียน ผู้เขียนภาษาวิบัติจะมีเจตนาที่จะแปลงคำ 

, เพิ่ม ร.เรือ หรืออะไรก็ตามแต่ (อู๋คิดไม่ออก 55) มันจะเป็นคำที่เมื่ออ่านแล้วให้ความรู้สึกว่า

ไอ้คนเขียนมันต้องคิดประโยคที่จะเขียนแล้วก็คิดว่าจะพิมพ์ยังไงให้ดูแล้วเก๋ เท่ แนว

.....ครัย อาราย ที่หนาย อย่่างรายย

อู๋จะมีข้อยกเ้ว้นหรือให้ความรู้สึกยอมรับได้ ในกรณีที่ภาษาวิบัติที่ใช้

 * ไม่มีเจตนาที่จะใช้ แต่ที่พิมพ์แล้วดูคล้ายภาษาวิบัติเพราะความผิดพลาดจากขั้นตอนการจิ้มแป้น

เช่น เปน ผู้เขียนอาจจะจิ้มแป้นไม่ติดก็เป็นได้ (อู๋ก็เป็นบ่อยๆ)  แต่ทั้งนี้ทั้งนั้น ต้องดูไปถึงบริบทข้างเคียง

"พุ่งเน้เราปายซื้อของขวัญกานเถอะ พุ่งเน้ เปน วานเกิดเพื่อนเรานี่นา"

"พรุ่งนี้เราไปซื้อของขวัญกันเถอะ พรุ่งนี้ เปน วันเกิดเพื่อนเรานี่นา"

สังเกตว่ามีการใช้ึคำว่าเป็นที่มีการพิมพ์ไม่ถูกหลักภาษาเหมือนกัน

แต่เมื่อเรามองบริบทข้างเคียง เราก็พอจะดูออกว่าใครมีเจตนาเป็นอย่างไร

* ต้องการใช้เพื่อเลียนเสียง ในการพิมพ์บางครั้งอาจจะต้องการการเลียนเสียง

อย่างเช่น อ๊าก โอ๊ก (อย่างนี้กูใช้เป็นประจำนี่หว่า) อู๋คิดว่าอภัยได้ เพราะบางครั้ง

การจะสื่อว่าเราร้องอะไรออกมาเมื่อมันเป้นการเขียน ก็ต้องพยายามหาคำที่ใช้เลียนเสียงได้มากที่สุด

แต่ทั้งนี้ทั้งนั้นก็ต้องดูบริบทข้างเคียงเช่นเดิม จะช่วยตัดสินใจได้มากขึ้นว่าเข้าข่ายวิบัติหรือไม่

.

. 

เขียนไปเขียนมา ก็ไปนั่งอ่านเอนทรี่เก่าๆตัวเอง ....

เราก็วิบัติเยอะนะเนี้ย สัญญาว่าต่อไปจะระวังให้มากขึ้น