มีคนบอกว่า...

posted on 10 Apr 2010 18:12 by qnew

 
 
มีคนบอกว่า . . .
ทุกคนคิดถึงแต่ตัวเอง 
ครั้งหนึ่งเราเคยไม่เชื่อ และพยายามมีชีวิตอยู่เพื่อคนอื่นให้มาก
. . .หลายอย่างที่เปลี่ยนไป
 
มีคนสอนเราว่า . . .
เราต้องรักตัวเอง
ครั้งหนึ่งเราเคยเชื่อ กระทั่งพอเราเริ่มนึกถึงเพื่อนพ้องพี่น้อง
. . .หลายอย่างที่เปลี่ยนไป
 
มีคนพูดให้ฟังว่า . . .
เพื่อนวันนี้ อีก10ปีก็ยังใช่
ครั้งหนึ่งเราเคยเชื่อ หวังอย่างยิ่งว่าจะมีเพื่อนที่คิดแบบเดียวกับเรา
. . .วันนี้เรายังไม่เปลี่ยนไป
 
 
 
 
 
เราบอกคนอื่นว่า . . .
เรารักเพื่อนเหมือนรักตัวเอง
อาจจะมีสักหนึ่งในล้านที่เชื่อเรา แต่เราก็ดีใจที่มีหนึ่งในล้านคนนั้น
. . . ไม่รู้จะเป็นอย่างไร
 
เราพูดให้คนอื่นฟังว่า . . .
เราทำเพื่อใครสักคนได้
มีคำถามมากมายที่น่าคิด ถ้าเราต้องทำเพื่อใครสักคนที่ไม่ใช่ญาติ เราจะทำเพื่อเพื่อน
. . . วันนี้ก็ไม่ไปไหน
 
เราบอกคนอื่นเสมอว่า . . .
เราพร้อมจะเสียสละได้
การเสียสละถ้ามันเป็นสิ่งที่ยิ่งใหญ่ เราก็คงได้มอบสิ่งที่ยิ่งใหญ่ไปแล้วหลายครั้ง
. . . แต่จะมีใครได้รับรู้บ้าง
 
 
 
 
 
เสียงเล็กๆของคนที่กำลังจะต้องจากกับเพื่อน
เสียงเล็กๆของคนที่กำลังจะเสียสละ
เสียงเล็กๆของใครบางคน
. . .
ไม่มีใครอีกคนได้ยิน
 
เป็นเพียงแค่เสียงเล็กๆของความรักในมุมของเพื่อน
เราเอาใจมาแลกใจ หากว่าที่แลกไปไม่เท่าได้กลับมา
ถ้าเป็นการค้าก็คงเรียกว่าขาดทุน... แต่นี่ไม่ใช่การค้า ไม่มีขาดทุน มีแต่ช่องว่างสูญญากาศ
ช่องว่างที่พยายามขยายตัวเองให้กว้างมากขึ้น ทำให้ระยะระหว่างคนสองคนห่างไกลกันเรื่อยๆ
สายใยที่โยงไว้ด้วยด้ายสีแดงเส้นบางๆนั้น ไม่รู้จะขาดลงเมื่อไหร่
. . .
ไม่มีใครรู้
 
ฉันนั่งอ่านในสิ่งที่ฉันเขียน
ฉันพบว่าตัวเองกำลังถูกสร้างช่องว่าง
แต่ก็ไม่เป็นไร คนที่กำลังสร้างช่องว่างนั้นอาจจะพอใจ
 
 
 
 
 
 
 
ฉันไม่รู้ว่าเมื่อไหร่ที่สิ่งที่ยิ่งใหญ่ที่ฉันมีพอจะให้ใครได้ มันจะหมดไป
ก็ไม่รู้เหมือนกัน ... ปีที่พ้นผ่านอาจจบลงแม้ชั่วข้ามคืน   
 

Comment

Comment:

Tweet